Σχόλια στο Birds in the night http://areadingdiary.wordpress.com/2008/06/24/birds-in-the-night/ "I've been drunk for about a week now and I thought it might sober me up to sit in a library." F.S. FITZGERALD Sun, 15 Nov 2009 20:13:57 +0000 http://wordpress.com/ hourly 1 Από: Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος http://areadingdiary.wordpress.com/2008/06/24/birds-in-the-night/#comment-355 Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος Thu, 26 Jun 2008 10:06:44 +0000 http://areadingdiary.wordpress.com/?p=93#comment-355 Γεια σου, Φλήναφε! Όπως τα λές είναι, σε αυτό το παλίμψηστο προσπαθεί ο καθένας να χαράξει βαθιά το σημάδι του, για να 'ρθουν μετά από λίγο οι επόμενοι και να το αλλοιώσουν, αν δεν το καλύψουν τελείως, χαράζοντας το δικό τους. Γεια σου, Φλήναφε! Όπως τα λές είναι, σε αυτό το παλίμψηστο προσπαθεί ο καθένας να χαράξει βαθιά το σημάδι του, για να ‘ρθουν μετά από λίγο οι επόμενοι και να το αλλοιώσουν, αν δεν το καλύψουν τελείως, χαράζοντας το δικό τους.

]]> Από: Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος http://areadingdiary.wordpress.com/2008/06/24/birds-in-the-night/#comment-354 Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος Thu, 26 Jun 2008 10:02:17 +0000 http://areadingdiary.wordpress.com/?p=93#comment-354 Καλημέρα, Σεσίλ. Επίτρεψέ μου να παρατηρήσω πως όταν ένα στερεότυπο βρίσκεται μέσα σε συγκεκριμένα συμφραζόμενα χάνει κάπως τον γενικευτικό του (και αναληθή) χαρακτήρα: Μες στο ποίημα έχουμε από τη μία την έμψυχη φτώχεια των δύο ποιητών και από την άλλη τον άψυχο πλούτο αυτών (ημών των ιδίων; ) που προσπαθούν, εκ του ασφαλούς και κατόπιν εορτής, να οικειοποιηθούν ή να κοινωνήσουν τον τρόπο ζωής τους και την τέχνη τους. Αν περιορίσουμε την εμβέλεια της φράσης σε αυτό το πλαίσιο, τότε νομίζω πως ισχύει. Κατά τ' άλλα έχεις απόλυτο δίκιο: "Ο φθόνος, η αναλγησία, ο πόθος, η αγνωμοσύνη, η κακία" κλπ κλπ ζυγίζουν πολύ περισσότερο από τον πλούτο ή τη φτώχεια κάποιου προσώπου. Καλημέρα, Σεσίλ. Επίτρεψέ μου να παρατηρήσω πως όταν ένα στερεότυπο βρίσκεται μέσα σε συγκεκριμένα συμφραζόμενα χάνει κάπως τον γενικευτικό του (και αναληθή) χαρακτήρα: Μες στο ποίημα έχουμε από τη μία την έμψυχη φτώχεια των δύο ποιητών και από την άλλη τον άψυχο πλούτο αυτών (ημών των ιδίων; ) που προσπαθούν, εκ του ασφαλούς και κατόπιν εορτής, να οικειοποιηθούν ή να κοινωνήσουν τον τρόπο ζωής τους και την τέχνη τους. Αν περιορίσουμε την εμβέλεια της φράσης σε αυτό το πλαίσιο, τότε νομίζω πως ισχύει. Κατά τ’ άλλα έχεις απόλυτο δίκιο: “Ο φθόνος, η αναλγησία, ο πόθος, η αγνωμοσύνη, η κακία” κλπ κλπ ζυγίζουν πολύ περισσότερο από τον πλούτο ή τη φτώχεια κάποιου προσώπου.

]]> Από: Σεσίλ Ιγγλέση Μαργέλλου http://areadingdiary.wordpress.com/2008/06/24/birds-in-the-night/#comment-353 Σεσίλ Ιγγλέση Μαργέλλου Tue, 24 Jun 2008 23:21:34 +0000 http://areadingdiary.wordpress.com/?p=93#comment-353 "Με τη θλίψη τη βρόμικη που πάει μ' αυτό που ‘ναι φτωχό, Όχι τη νεκρική θλίψη αυτού που είναι πλούσιο χωρίς ψυχή." Έχω συναντήσει ελάχιστους έμψυχους ή ψυχωμένους. Ελάχιστους. Αλλά οι ελάχιστοι αυτοί είναι παντός εισοδήματος. Ζάπλουτοι, ημιεύποροι, φτωχοί, πένητες. Η ψυχή δεν εκποιείται ούτε εκπίπτει μόνον έναντι τριάκοντα ή τριάντα εκατομμυρίων αργυρίων. Ο φθόνος, η αναλγησία, ο πόθος, η αγνωμοσύνη, η κακία βάζουν επίσης το χεράκι τους. Απ' την έσχατη ώς την πρώτη βαθμίδα της κλίμακας. "Νεκρική θλίψη" αποπνέουν τα στερεότυπα, κι ας είναι διά γραφίδος Θερνούδα. “Με τη θλίψη τη βρόμικη που πάει μ’ αυτό που ‘ναι φτωχό,
Όχι τη νεκρική θλίψη αυτού που είναι πλούσιο χωρίς ψυχή.”

Έχω συναντήσει ελάχιστους έμψυχους ή ψυχωμένους. Ελάχιστους. Αλλά οι ελάχιστοι αυτοί είναι παντός εισοδήματος. Ζάπλουτοι, ημιεύποροι, φτωχοί, πένητες. Η ψυχή δεν εκποιείται ούτε εκπίπτει μόνον έναντι τριάκοντα ή τριάντα εκατομμυρίων αργυρίων. Ο φθόνος, η αναλγησία, ο πόθος, η αγνωμοσύνη, η κακία βάζουν επίσης το χεράκι τους. Απ’ την έσχατη ώς την πρώτη βαθμίδα της κλίμακας.
“Νεκρική θλίψη” αποπνέουν τα στερεότυπα, κι ας είναι διά γραφίδος Θερνούδα.

]]> Από: Φλήναφος http://areadingdiary.wordpress.com/2008/06/24/birds-in-the-night/#comment-352 Φλήναφος Tue, 24 Jun 2008 18:47:53 +0000 http://areadingdiary.wordpress.com/?p=93#comment-352 Ένα παλίμψηστο φημών οι εποχές. Γράφουν όλοι στην πλάτη των απερχόμενων μη γνωρίζοντας πως άλλοι γράφουν στις δικές τους μελλοθάνατες πλάτες... Ένα παλίμψηστο φημών οι εποχές. Γράφουν όλοι στην πλάτη των απερχόμενων μη γνωρίζοντας πως άλλοι γράφουν στις δικές τους μελλοθάνατες πλάτες…

]]>