Ο Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 1971. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έζησε για λίγο στην επαρχία, τώρα ζει πάλι στην Αθήνα. Έχει οικογένεια, εργάζεται στη μέση εκπαίδευση, γράφει, ακούει μουσική και διαβάζει. Με αυτή την τελευταία ιδιότητα εμφανίζεται εδώ.
Επικοινωνία: bgiann@kal.forthnet.gr
Οικειες σκεψεις. Καλημερα
Ευχαριστώ για την επίσκεψη και το σημείωμα κάτω απ’ την πόρτα μου.
Αγαπητέ κύριε Γιαννακόπουλε,
απόλαυσα τις σκέψεις σου όπως τις ξεδιπλώνεις στο “Ημερολόγιό σου”. Σε παρακαλώ συνέχισε να προσφέρεις ό,τι πιο όμορφο διαβάζεις και σε μας.
Καλή σου μέρα.
πολυ πολυ ομορφο και ενδιαφερον το μπλογκ σου!
Σ’ ευχαριστώ πολύ, χαμένε!
Ελπίζω να τα λέμε πού και πού, είτε εδώ είτε αλλού.
Χαράλαμπε συνέχισε να γράφεις και κυρίως να μεταφράζεις για να διαβάζουμε όλοι εμείς τις λέξεις σου.
“Πάντα να προσπαθείς. Πάντα ν’ αποτυγχάνεις. Δεν πειράζει. Να προσπαθήσεις ξανά. Ν’ αποτύχεις ξανά. Ν’ αποτύχεις καλύτερα.”
Το κανα δικο μου,ελπιζω να μη σε ενοχλει,
ΜΕ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ!
Οι μέρες κοινωνικής αναταραχής που ζούμε, Έλσα, ευνοούν πάντα την αλληλεγγύη και την κοινοκτημοσύνη. Ελπίζω να μην πειράζει και τον Μπέκετ που του δανειστήκαμε τη φράση κι οι δυο μας. Πάντα να προσπαθείς, λοιπόν.
Φοβερό, μπράβο ειλικρινά…
Ευχαριστώ, Zed. Να ‘σαι καλά κι εσύ.
Χαίρετε!
Ωραίος τόπος, πολύ χάρηκα! Με συγκινεί αυτή η ηρεμία που δεν είναι στοιχείο αδιαφορίας αλλά καρπός αγώνα για διαύγεια. Σας εύχομαι τα βέλτιστα και ευχαριστώ.
Σ’ ευχαριστώ κι εγώ για τα καλά σου λόγια. Θα περάσω απ’ την Αθήνα να τα πούμε…
Βρήκα κατά τύχη το blog σας και είμαι ενθουσιασμένη. Απόλαυσα τις σκέψεις σας και από χτες με συντροφεύουν κάποια βιβλία που αναφέρετε στις δημοσιεύσεις σας. Συνεχίστε!
(μία φοιτήτρια φιλοσοφικής που ονειρεύεται σύντομα να διδάσκει και αγαπά τον tom waits)
Χαίρομαι που πέρασες από δω, Ηρώ (ή μήπως δεν σε λένε έτσι και το IRO είναι κάποιο μυστηριώδες ακρωνύμιο; όπως “Independent Research Organization”). Όπως και να ‘χει, σ’ ευχαριστώ για τον ενθουσιασμό σου – υπόσχομαι να συνεχίσω να διαβάζω.
Σύντομα θα συναντηθούμε εξάλλου, να είσαι σίγουρη: αν αγαπάμε τα ίδια βιβλία και τον Tom Waits δεν μπορεί παρά να βρεθούμε και κάπου στην πόλη…
Το site σου είναι ζόρικο. Πραγματικά.
Θα ήθελα να σου στείλω κάτι (ταχυδρομικά).
Δεν είναι κομμένα δάχτυλα…. ούτε ο υιός της γρίππης.
Αν γίνεται στείλε μου μια διεύθυνση κι ένα όνομα.
Σε κάθε περίπτωση, ευχαριστώ.
Για τις σκέψεις και τις λέξεις
Παρασκευάς
Υ.Γ. Θέλω να αγοράσω μια μετάφραση της Ιλιάδας (αν έχει και το αρχαίο κείμενο δίπλα, ακόμα καλύτερα). Νομίζω πως το κατέχεις το θέμα. Προτείνεις κάτι;
Σ’ ευχαριστώ, Παρασκευά. Θα σου στείλω τη διεύθυνσή μου, αλλά θα περιμένεις δυο-τρεις μέρες γιατί έχω μείνει χωρίς internet στο σπίτι από χθες – ελπίζω να μη μου στείλεις ούτε τον υιό ούτε τη θυγατέρα ούτε κανέναν άλλο συγγενή πρώτου βαθμού της γρίπης.
Για την Ιλιάδα σου προτείνω τη μετάφραση της Όλγας Κομνηνού Κακριδή (εκδ. Ζαχαρόπουλου). Είναι σε πεζό λόγο, με σωστό ρυθμό, κατανοητή και ρέουσα και έχει από δίπλα και το αρχαίο κείμενο. Πιο σύγχρονη, πιο ποιητική και πιο οικεία ως άκουσμα είναι η μετάφραση του Μαρωνίτη (εκδ. Άγρα) που μόλις κυκλοφόρησε. Είναι όμως, για την ώρα, οι δώδεκα πρώτες ραψωδίες και χωρίς το αρχαίο κείμενο. Για αυτήν τη μετάφραση σκοπεύω να γράψω κάτι στο μπλογκ.
Θα τα πούμε