Μέγας Αλέξανδρος και Ρέιμοντ Κάρβερ
Μαΐου 20, 2009

Είναι ένα ποίημα του Ρέιμοντ Κάρβερ για τον Αλέξανδρο, τον μεγαλύτερο, ως γνωστόν, Έλληνα όλων των εποχών. Όχι και σπουδαίο ποίημα, είναι η αλήθεια, έχει όμως ενδιαφέρον γιατί αναδεικνύει μια πτυχή της προσωπικότητας του στρατηλάτη (τη μέθη και την υπεροψία) που συνήθως, εδώ στην Ελλάδα, την αποσιωπούμε και θυμίζει μια πτυχή του Ρέιμοντ Κάρβερ (τη [...]

Νεκρές γλώσσες. Δοκίμιο για το γλωσσικό ιδίωμα των νεκρών
Δεκεμβρίου 3, 2008

Πεθαίνω, είπε / σε γλώσσα όμως άγνωστη / για τους ζωντανούς / όπως συμπεράναμε / ότι βεβαίως είμαστε / γιατί δεν καταλάβαμε / τι είπε, γράφει κάπου ο Γιώργος Χουλιάρας. Ας το έχουμε υπόψιν μας.       
 
Ο Πλούταρχος, αν και έζησε αρκετά χρόνια μετά τη θεία σταύρωση και την εις Άδου κάθοδον του Χριστού, δεν φαίνεται [...]

[Ακολουθεί πολιτική διαφήμιση] Δεν είμαστε ποιητές…
Οκτωβρίου 23, 2008

Όταν είσαι δεκαεπτά χρονών κι έχουν περάσει λίγοι μόλις μήνες από κείνη τη σημαδιακή μέρα που σε ώρες ανίας και μελαγχολίας έπιασες ασυναίσθητα και κατέγραψες πρώτη φορά λίγους στίχους οργισμένης εναντίωσης (περνάν τα χρόνια και οργίζομαι / περνάν τα χρόνια και σ’ τ’ ορκίζομαι / θα είμαι πάντοτε εναντίον), όταν ύστερα ακολουθούν μέρες και νύχτες [...]

Η άγραφη διδασκαλία
Αυγούστου 27, 2008

Διαβάζοντας τ’ απόκρυφα Ευαγγέλια ζήτησε κάποτε ο Σικελιανός ν’ αξιωθεί κι αυτός, έστω, μιαν αντιφεγγιά του Αιώνιου κι έγραψε τότε το Άγραφον, ένα από τα ωραιότερα ποιήματά του, ένα από αυτά που θα τον διασώσουν από τη λήθη και θα διαβάζονται όσο θα διαβάζονται ελληνικά ποιήματα – μαζί με το Θαλερό, τον Παντάρκη, την Ιερά [...]

Φορτισμένο πεδίο
Αυγούστου 25, 2008

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Πεδίο πόθου, ποίηση, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα, 2005, σελ. 48.
 
Η Αλεξάνδρα Μπακονίκα, στις έξι ποιητικές συλλογές που έχει δημοσιεύσει μέσα σε μια εικοσαετία, από το 1984 έως σήμερα, επιχειρεί με θαυμαστή συνέπεια, αποφασιστικότητα και σταθερότητα να αντιμετωπίσει μια διπλής όψεως πρόκληση, η οποία μοιάζει να είναι χαρακτηριστική μιας ορισμένης λογοτεχνικής τάσης, που αναφαίνεται, από [...]

Είναι σωτήριος αυτός ο τρόπος [5 ποιήματα της Μαρίας Κουμεντάκου]
Αυγούστου 20, 2008

1.
 
Φώτα, φασαρία, φωνές
Κι ύστερα πάλι σκοτάδι
Αργά-αργά μα γρήγορα συνάμα
Κι όλο κοιτάζω έξω απ’ το τζάμι
Σε κάθε σταθμό, σε κάθε στιγμή
Όλο κοιτάζω έξω απ’ το τζάμι
Λες και θα δω μια φευγαλέα ανάμνηση, μια σκιά
Όπως το τρένο ξεγλιστρά πάνω στις ράγες
Κι ύστερα μια φωνή
Λες να ‘ναι η δική σου;
Μίλα, γέλα, φωνάζει
Κι όλο κοιτάζω έξω απ’ το [...]

Το χρώμα του γράμματος …
Αυγούστου 18, 2008

Στην προσπάθειά τους να υπερβούν τους περιορισμούς του γνωστού μας αλφαβήτου, για τους λόγους ασφαλώς που έχουμε ήδη επαρκώς συζητήσει, μα ενδεχομένως και εξαιτίας άλλων ενδιάθετων παραγόντων, αλλά και από ένα ιδιότυπο είδος συναισθησίας (λες και δεν είναι από τη φύση της αρκετά ιδιότυπη), κάποιοι ποιητές (κυρίως ποιητές) αναγνωρίζουν στο εν χρήσει αλφάβητο και άλλες [...]

Oil Sardinen!
Αυγούστου 14, 2008

Όπως και να το κάνεις, και από απόσταση πιάνεται η αλήθεια και σε καιρούς πολέμου, προπαντός τότε, όπου τραβάς το σπίρτο σου στην Basel και το βλέπεις ν’ ανάβει στη Φραγκφούρτη. Πού να ‘σαι τώρα, φροϋλάιν Keller, που θα σ’ έβλεπα σαν Αρχίλοχο αν είχα να συναντηθώ με αιγύπτιο ιερέα. Όλα πρέπει να τ’ ακούει [...]

Νίκος Καρούζος (17.7.1926 – 28.9.1990)
Ιουλίου 17, 2008

Τις ει; ογδόντα πέντε κιλά του συμπαντικού βάρους
Επώνυμο: Πλήρης
Εθνικότητα: θνήσκουμε
Θρησκεία: του σκούληκα
Επάγγελμα: η ψυχή μου
Ηλικία:        –
Οικογενειακή κατάσταση: παντρεύτηκα λέξεις
Κατοικία: τούτο το βραχύβιο άρωμα
Πολιτικά φρονήματα: μ’ έχει οπαδό της η βιολογική Αριστερά
Προορισμός: ο Αχέροντας
 
Υπογραφή
 
Χερουβείμ Αρουραίος
 
Σημ.: “αυτό το τετραγωνίδιο είναι έξω απ’ το σκάκι”
 
 
 
 
 

Όταν αγόρασα τον Ερυθρογράφο, βιβλίο ερμητικό και δύσκολο, ελάχιστα προσπελάσιμο και καθόλου κατάλληλο, [...]

Birds in the night
Ιουνίου 24, 2008

Η γαλλική κυβέρνηση – ή μήπως ήταν η κυβέρνηση η αγγλική; – τοποθέτησε μια πλάκα
Σ’ αυτό το σπίτι, 8 Great College Street, Camden Town, Λονδίνο,
Όπου σε μια κάμαρη ο Ρεμπώ και ο Βερλαίν, ζεύγος περίεργο,
Έζησαν, ήπιαν, δούλεψαν, ασέλγησαν,
Για κάτι λίγες εβδομάδες θυελλώδεις.
Στα αποκαλυπτήρια παραβρέθηκαν αναμφιβόλως πρεσβευτής και δήμαρχος,
Όλοι όσοι στάθηκαν εχθροί του Βερλαίν και του [...]