Απαντήστε στις δεκαπέντε ερωτήσεις που ακολουθούν με ένα “ναι” ή ένα “όχι”, μετρήστε τις απαντήσεις σας και ανακαλύψτε, εύκολα και γρήγορα, σε ποια αναγνωστική κατηγορία ανήκετε: βιβλιόφιλος, βιβλιοφάγος ή βιβλιομανής;
1. Ταξιδεύετε για χρονικό διάστημα λίγων ημερών στη Βαρκελώνη και δεν γνωρίζετε ούτε λέξη ισπανικά (γεγονός, μάλλον, απίθανο, αφού στη βιβλιοθήκη σας βρίσκονται διαβασμένες και ξαναδιαβασμένες κάμποσες δίγλωσσες εκδόσεις έργων ισπανών και ισπανόφωνων ποιητών – του Λόρκα, του Θερνούδα, του Μπόρχες, ίσως ακόμη και του Νερούδα). Υπάρχει περίπτωση να επισκεφθείτε κάποιο βιβλιοπωλείο της πόλης;
2. Μπήκατε, λοιπόν, στο βιβλιοπωλείο. Και τώρα τριγυρίζετε, δοκιμάζοντας μια παράξενη απόλαυση, ανάμεσα στα ράφια και τους πάγκους με τα απροσπέλαστα βιβλία, μεταξύ των οποίων αναγνωρίζετε ορισμένα ονόματα, κλασικών ή γνωστών ξένων, συγγραφέων, ξεφυλλίζετε με περιέργεια μερικές εκδόσεις τέχνης, διαλέγετε για να αγοράσετε έναν τόμο με έγχρωμες φωτογραφίες της πόλης· όταν σε κάποια γωνία βλέπετε τα ποιήματα του αγαπημένου σας ποιητή Οκτάβιο Παζ ή μιαν ωραία έκδοση του Δον Κιχώτη. Θα αγοράσετε κάποιον από αυτούς τους τόμους, που, κατά πάσα πιθανότητα, δεν πρόκειται ποτέ, σε αυτήν τη ζωή τουλάχιστον, να διαβάσετε;
3. Είστε, συνήθως, σε θέση, όταν περιδιαβαίνετε ανάμεσα στους διαδρόμους ενός βιβλιοπωλείου, να υποδείξετε σε κάποιον πελάτη την ακριβή θέση του βιβλίου που γυρεύει ή τον τίτλο και τον εκδότη του βιβλίου που προσπαθεί να περιγράψει στον υπάλληλο του καταστήματος, ακόμα και όταν αυτός ο τελευταίος δεν μπορεί να το εντοπίσει ή να αντιληφθεί περί τίνος πρόκειται;
4. Η πρώτη ερώτηση, μετά από τις τυπικές φιλοφρονήσεις, που σας απευθύνουν οι καλεσμένοι που έρχονται για πρώτη φορά στο σπίτι σας αφορά, συνήθως, τα βιβλία που βλέπουν παντού γύρω τους (στις βιβλιοθήκες, στα τραπεζάκια, στο πάτωμα, κάτω από το φλιτζάνι του καφέ, στο περβάζι του παραθύρου, μέσα στο τζάκι); «Τα έχετε διαβάσει όλα αυτά τα βιβλία;», «Μα πόσα βιβλία έχετε, επιτέλους;», «Τι είναι εδώ, δανειστική βιβλιοθήκη;».
5. Το βραβείο Booker για το 2005 δόθηκε στον Τζον Μπάνβιλ για το μυθιστόρημά του Θάλασσα. Ας υποθέσουμε πως δεν γνωρίζατε ήδη το έργο του συγγραφέα· από τις εφημερίδες που διαβάζετε και τις ιστοσελίδες που επισκέπτεσθε συγκεντρώνετε ορισμένες πληροφορίες γι’ αυτόν, μεταξύ των οποίων και τη δήλωσή του ότι προτίθεται να ξοδέψει τα λεφτά του βραβείου για την αγορά έργων τέχνης και ακριβών ποτών. Την επομένη κιόλας βρίσκεστε στο κεντρικό βιβλιοπωλείο όπου συχνάζετε· θα αγοράσετε, εκτός βέβαια από το βραβευμένο βιβλίο του βρετανού συγγραφέα, και όσα άλλα βιβλία του καταφέρετε να βρείτε;
6. Διστάζετε καμιά φορά ή και σκόπιμα αποφεύγετε να χρεώσετε τα βιβλία που έχετε αγοράσει στην πιστωτική σας κάρτα, προκειμένου να μην αποτυπωθεί στον μηνιαίο λογαριασμό, που η τράπεζα επιμελώς κάθε μήνα ταχυδρομεί στο σπίτι σας, το ακριβές ποσό που ξοδέψατε για την αγορά βιβλίων στη διάρκεια τριάντα και μόνο ημερών;
7. Σας καταλαμβάνει αμηχανία, ανησυχία, άγχος ή/και πανικός στην προοπτική μιας μακριάς (ή όχι και τόσο μακριάς) και μοναχικής αναμονής, στην τράπεζα, στον προθάλαμο ενός οφθαλμιατρείου, σε μια καφετέρια, ή στο κάθισμα ενός λεωφορείου που, αργά-αργά, κατευθύνεται προς το γραφείο σας, αν δεν έχετε ένα βιβλίο (ή, έστω, μια εφημερίδα) στη διάθεσή σας;
8. Υπάρχουν, σε σταθερή βάση, τρία ως πέντε βιβλία πάνω στο κομοδίνο σας, τα οποία διαβάζετε ταυτόχρονα ή σκοπεύετε να ξεκινήσετε την ανάγνωσή τους άμεσα (ή, σε τελική ανάλυση, θέλετε απλώς να αισθάνεστε την παρουσία τους δίπλα σας δια παν ενδεχόμενο και για παρηγοριά);
9. Έχετε, ανά πάσα στιγμή, στο μυαλό σας (αν όχι και επιμελώς καταγεγραμμένους στο σημειωματάριό σας ή στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή) καταλόγους, ενημερωμένους σε τακτά χρονικά διαστήματα, με τα «πέντε πιο αγαπημένα μου βιβλία», «τα τρία βιβλία που θα έσωζα από την ολική καταστροφή του πλανήτη ή του σπιτιού μου», «τα επόμενα δέκα βιβλία που θα διαβάσω», «βιβλία που θέλω να αγοράσω»;
10. Είναι αδιανόητο για σας να μην κοιτάξετε, καταβάλλοντας μεγάλη προσπάθεια καμιά φορά, ποιο βιβλίο κρατάει στα χέρια του και διαβάζει ο συνεπιβάτης σας στο μετρό ή στο πλοίο της γραμμής, η ξανθιά που κάθεται στο παγκάκι του πάρκου δίπλα σας ή ποια βιβλία αγόρασε ο πελάτης του βιβλιοπωλείου που προηγείται από σας στην ουρά του ταμείου;
11. Βγαίνοντας από ένα βιβλιοπωλείο σάς τυχαίνει, καμιά φορά, να έχετε ξεχάσει πόσα και ποια ακριβώς βιβλία έχετε αγοράσει και να ανοίγετε, όρθιος στην άκρη του δρόμου, τις σακούλες που κρατάτε στα χέρια σας, προκειμένου να βεβαιωθείτε για το περιεχόμενό τους;
12. Ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετωπίζετε, όσον αφορά την κατοικία σας αλλά και τις σχέσεις σας με τον/την σύντροφό σας, είναι η έλλειψη χώρου για ακόμα περισσότερα βιβλία ή, για να το θέσουμε διαφορετικά, η έλλειψη χώρου για οτιδήποτε άλλο εκτός από βιβλία (για διακοσμητικά αντικείμενα, φερ’ ειπείν, για κορνίζες με οικογενειακές φωτογραφίες, για μαχαιροπίρουνα και πετσέτες προσώπου);
13. Εκείνες τις μακριές στιγμές μέσα στο σπίτι, όταν περιμένετε να ετοιμαστεί ο σύζυγος ή η σύζυγος για τη βραδινή σας έξοδο, όταν το τηλεφώνημα που περιμένετε δεν ακούγεται, όταν η μελαγχολία ή η ανία εμποδίζουν οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα, είναι πιθανότερο να περιδιαβάζετε, με αργόσχολο ενδιαφέρον, μπροστά στα ράφια της βιβλιοθήκης σας παρά να στέκεστε μπροστά σ’ ένα ανοιχτό παράθυρο κοιτάζοντας τον δρόμο;
14. Έχετε αφαιρέσει (έχετε απαλλοτριώσει, έχετε σηκώσει, έχετε κλέψει) ποτέ βιβλία από κάποιο, πρόσφορο γι’ αυτό το εγχείρημα, βιβλιοπωλείο, από τη βιβλιοθήκη του πνευματικού κέντρου της συνοικίας σας, από κάποια δημόσια υπηρεσία, από τον προθάλαμο ενός ιατρείου, από το περίπτερο, από την τσάντα του αχώνευτου συμφοιτητή σας;
15. Είναι και για σας αδύνατον να περάσετε μπροστά από ένα βιβλιοπωλείο, ακόμη κι αν είναι πολύ μικρό και ελάχιστα ελκυστικό ή εξειδικευμένο αποκλειστικά σε βιβλία γεωργικής παραγωγής ή αισθητικής προσώπου, και να μη σταθείτε, μια στιγμή έστω, για να κοιτάξετε τη βιτρίνα του;
Μετρήστε τώρα προσεκτικά πόσες καταφατικές απαντήσεις (“ναι”) έχετε δώσει στο ερωτηματολόγιο.
I. Αν έχετε σημειώσει μέχρι δύο “ναι”, η αναγνωστική και αγοραστική, όσον αφορά τα βιβλία τουλάχιστον, συμπεριφορά σας, σάς κατατάσσει, με βεβαιότητα, στους υγιείς βιβλιόφιλους και σε καμία περίπτωση δεν σας δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινή σας ζωή ή στις σχέσεις σας με τους άλλους ανθρώπους – εκτός, βέβαια, αν είστε μικρότερος των επτά ετών, αν είστε άνεργος ή αν είστε σύζυγος παράγοντα του αθλητισμού. Το γεγονός, ωστόσο, ότι υποβάλατε τον εαυτό σας στον κόπο να απαντήσετε σε δεκαπέντε ερωτήσεις αυτής της θεματολογίας θα έπρεπε, ενδεχομένως, να σας ανησυχήσει.
II. Αν απαντήσατε θετικά σε τρεις έως πέντε από τις παραπάνω ερωτήσεις, κατατάσσεστε, αναμφίβολα, στην κατηγορία των βιβλιοφάγων. Διαπίστωση που σημαίνει ότι η επιθυμία σας για αγορά, ανάγνωση, χρήση και συσσώρευση έντυπου υλικού έχει, προ πολλού, υπερβεί τα επιτρεπτά από το σύνηθες οικογενειακό και εργασιακό περιβάλλον όρια και έχει, πιθανώς, καταστεί πάθος ικανό, αν συνυπάρχουν και άλλοι αποσταθεροποιητικοί παράγοντες, να διαλύσει οποιαδήποτε ανθρώπινη σχέση διατηρείτε ακόμη· ίσως και να οδηγήσει στην κατάρρευση προσωπικότητες όχι επαρκώς συγκροτημένες. Προσπαθήστε, σε κάθε περίπτωση, να συνειδητοποιήσετε και να παραδεχτείτε το πρόβλημά σας, συζητείστε το με τους οικείους σας και ζητείστε τη συνδρομή τους, μη διστάσετε, εν ανάγκη, να απευθυνθείτε σε ειδικούς.
III. Αν οι καταφατικές απαντήσεις σας υπερβαίνουν τις έξι, αξίζετε πέραν πάσης αμφιβολίας τον χαρακτηρισμό του βιβλιομανούς, χαρακτηρισμός ο οποίος – αν δεν ήσασταν εδώ και καιρό εντελώς πορωμένοι – θα έπρεπε να σας έχει ήδη οδηγήσει στην απεγνωσμένη αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας, προκειμένου να ξεπεράσετε την ακραία προβληματική κατάσταση, που εσείς και οι οικείοι σας καθημερινά βιώνετε. Το πιθανότερο, βέβαια, είναι να έχετε ήδη αποξενωθεί ολότελα από κάθε ανθρώπινη παρουσία και, κατεστραμμένοι συναισθηματικά αλλά και οικονομικά, να ζείτε σε μια προσωπική κόλαση, που ελάχιστα απέχει απ’ το να αποτελεί τον προσωπικό σας παράδεισο. Προτού καταλήξετε να αργοπεθαίνετε κλεισμένοι σε ένα σπίτι οικοδομημένο αποκλειστικά από βιβλία (καμία υπερβολή, έχει ήδη συμβεί· βλέπε Κάρλος Μαρία Ντομίνγκες: Το χάρτινο σπίτι, εκδόσεις Πατάκη), αγοράστε ακόμη ένα βιβλίο, το οποίο υπόσχεται ίαση και στο οποίο θα βρείτε ορισμένα περισσότερο εξειδικευμένα σχετικά ερωτηματολόγια για διερεύνηση της κατάστασής σας, καθώς και πρακτικές συμβουλές αυτοβοήθειας (Tom Raabe: Biblioholism, The literary addiction, Fulcrum Publishing).
επειδη τα ναι που απανταω στα παραπάνω ερωτήματα είναι μαλλον περισσοτερα απο οσα θελω να παραδεχτω και ο ιδιος, και επειδη οταν πρωτογνωρισα την (μετεπειτα) γυναικα μου έτυχε να κανει ενα επαγγελματικο ταξιδι στην βαρκελωνη και της ζητησα να μου φερει τον Δον Κιχωτη στα ισπανικα (δεν μιλαω λεξη), το οποιο ειναι και το πρωτο δωρο που μου εκανε, στελνω αγωνιστικους χαιρετισμους και ευχαριστηρια για το λινκ.
Η κατάστασή μας, όσον αφορά τα βιβλία, είναι απ’ ό,τι φαίνεται, μη-αναστρέψιμη, οπότε ας την απολαύσουμε όσο μπορούμε καλύτερα και ας συναντιόμαστε κι εδώ κι εκεί κι αλλού συχνότερα για ν’ ανταλλάσσουμε ιδέες και εμμονές. Σ’ ευχαριστώ που πέρασες να δεις τι κάνω.
Αυτό το βιβλίο, το “Literaly addiction”, πού μπορεί να το βρει κανείς;!!;
Καλή αρχή, κύριε Γιαννακόπουλε!
Θα τα λέμε όπως και να ‘χει.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Καλημέρα, Δημήτρη!
Το βιβλίο του Tom Raabe εγώ το είχα αγοράσει πριν από αρκετά χρόνια στο εξωτερικό (σ’ έναν από τους παράδεισους των βιβλιοφίλων, στη Huntington Library, στο Λος Άντζελες), πωλείται, ωστόσο, στο amazon και μάλιστα σε νέα αναθεωρημένη έκδοση. Είναι εξαιρετικό βιβλίο, ξεκαρδιστικό και, ταυτόχρονα, στα σοβαρά διεισδυτικό στο θέμα του. Το απόλυτο, βέβαια, σχετικό εγχειρίδιο είναι το κλασικό βιβλίο του Holbrook Jackson, The Anatomy of Bibliomania.
Καλό Σαββατοκύριακο επίσης!
Ναι, ναι και πάλι ναι. Όλα τα καλά παιδιά έχουμε μαζευτεί εδώ μέσα.
Ας μαζευτούμε να δούμε πού θα βγάλει. Ο Samuel Pepys ήδη από τον δέκατο πέμπτο αιώνα, όταν τα βιβλία που υπήρχαν στον κόσμο ήταν ελάχιστα σε σχέση με όσα έχουμε σήμερα στη διάθεσή μας, έλεγε: “I Know not how to abstain from reading”. Τι μπορούμε να κάνουμε κι εμείς; Άνθρωποι είμαστε, λυγίζουμε στον πειρασμό…
το χαρτινο σπιτι ειναι εκπληκτικο, κ ως βιβλιο κ ως ιδεα. ναι, ειχα κ εγω πανω απο 6 ναι (δεν λεω ποσα). σε φιλω
Καταπληκτικό το ερωτηματολόγιο. 4 όχι, με εντυπωσιάσε το 10ο ερώτημα, για μένα ισχύει σφόδρα. Αν είσαι σε μετρό του εξωτερικού είναι πολύ αγχωτικό να πρέπει να σαρώσεις όλο το βαγόνι, εδώ άντε να σηκωθώ στις μύτες για τον προηγούμενο στην Πολιτεία.
Γεια σου, Μαριλένα. Με μόνο τέσσερα “όχι” θα έπρεπε να ανησυχήσεις, σε βλέπω όμως να το παίρνεις αψήφιστα. Να σε πληροφορήσω, λοιπόν, πως το ερωτηματολόγιο έχει φτιαχτεί σύμφωνα με τις αυστηρότερες αρχές της ψυχομετρίας και ό,τι λέει ισχύει απόλυτα. Ήδη, και μόνο από το γεγονός ότι είχες έντεκα καταφατικές απαντήσεις, γνωρίζω πάρα πολλά για σένα. Θες ένα παράδειγμα; Ιδού: είσαι μετρίου αναστήματος (αφού χρειάζεται να σηκώνεσαι στις μύτες των ποδιών σου, για να βλέπεις τι κρατάει ο μπροστινός σου).
ΥΓ. “Η τελευταία πνοή” είναι, και μένα, ανάμεσα στα πιο αγαπημένα μου βιβλία.
:-). Κι εγώ σας παρακολουθώ από την εποχή των χαπυφιουτών κ των (δε)κάτων, αλλά σε ακριβή προσδιορισμό του ύψους δεν κατέληξα ποτέ.
Να προσθέσετε στο ερωτηματολόγιο την ήττα που υπέστην σήμερα σε παλαιοβιβλιοπωλείο: περιχαρής που νόμιζα η άφρων ότι βρήκα Χάισμιθ που δεν είχα διαβάσει αγόρασα τον “ένοχο” των εκδόσεων “εκδόσεις υπό σκέψη” και πλέον τον έχω διπλό. Να μού πιστωθεί επίσης ότι την υπέροχη “τελευταία πνοή” την έχω στην πρώτη της ελληνική μετάφραση και ουχί την τωρινή επανέκδοση :-).
Αυτό, ομολογουμένως, δεν μου έχει τύχει ως τώρα, να έχω ξεχάσει ότι έχω κάποιο βιβλίο και να το ξαναγοράσω. Μάλιστα έχει τύχει να θυμίσω στον αδελφό μου ότι έχει κάποιο βιβλίο και να μην τον αφήσω να το ξαναγοράσει.
Αν και για κάμποσες ώρες τις προάλλες δεν μπορούσα να θυμηθώ αν έχω ένα βιβλίο του Νάσου Βαγενά που έψαχνα ή όχι. Κι όταν κατέληξα ότι μάλλον το έχω, δεν μπορούσα να το βρω. Κι όταν τελικά το βρήκα, διαπίστωσα πως το έχω διαβάσει και με μεγάλο ενδιαφέρον μάλιστα απ’ ό,τι δείχνουν οι διάφορες υπογραμμίσεις μου.
Ύψος: 1,74 – έχω πολλά χρόνια να μετρηθώ όμως. Φαντάζομαι θα έχω ψηλώσει λίγο ακόμη.
Δεκατρία “Ναι”, γιατρέ μου!!!
Λυπάμαι, Κοκό, που έτυχε σε μένα ο κλήρος να σου πω τα κακά νέα, μα κάποιος πρέπει να το κάνει: δεκατρία “ναι” είναι πάρα πολλά. Νομίζω πως πράγματι χρειάζεσαι βοήθεια, την οποία δυστυχώς εγώ αυτή την εποχή, λόγω ανειλημμένων (αναγνωστικών) υποχρεώσεων, δεν μπορώ να σ’ την προσφέρω. Δοκίμασε, αν θες, τα εξής νούμερα: 210-3460360 και 210-3466395.
Τί νούμερα είναι αυτά; Βιβλιοπωλείων; Αν όχι… ας ανάψω ένα Ζιτάν…και ας συνεχίσω το διάβασμα…
Καλά, τέλειωσε το Ζιτάν σου και το/α βιβλίο/α σου κι αν χρειαστείς ποτέ γιατρό έχε υπόψη σου τα νούμερα. Είναι της Εταιρείας Προστασίας Ζώων – μου φάνηκαν πιο αρμόδιοι αυτοί οι γιατροί απ’ ό,τι εγώ για μια μαύρη βελούδινη γάτα.
Καταστροφή….. 13 ναι…. Αλλά με περηφάνεια ομολογώ πως τα βιβλία τα πληρώνω εναλλάξ με κάρτα και μετρητά για άλλους λόγους, διαφορετικά αλληλοκαλύπτονται οι δόσεις και μου πέφτουν βαριές. Όσο για το χαρτομάνι, αν κάνω παιδί και γίνει το γραφείο μου παιδικό δωμάτιο με βλέπω να μετακομίζω.
13 ναι… Πραγματική καταστροφή, Κατερίνα. Νομίζω πως είναι πολύ αργά πια για να σε σταματήσω (άσε που μάλλον δεν είμαι ο πλέον ενδεδειγμένος για να το κάνω αυτό), ελπίζω τουλάχιστον το έγκυρο τεστ στο οποίο δοκιμάστηκες να σε έβαλε σε σκέψεις.
Μια παρήγορη συμβουλή μόνο μπορώ να σου δώσω: Μπορεί οι Λατίνοι να έλεγαν (και να είχαν κάποιο δίκιο) “aut liberi aut libri”, δηλαδή “ή παιδιά ή βιβλία”, στην πραγματικότητα όμως το μυαλό ενός βιβλιομανούς γονέα – μιλάω εκ πείρας -μπορεί να σκεφτεί άπειρους τρόπους για να τα συνδυάσει και τα δύο μες στο ίδιο σπίτι. Οπότε μη φοβάσαι τίποτα!
Δεκαπέντε ναι… είναι ανίατο? έχω διαβάσει βιβλία όλων των ειδών και των μεγεθών (κυριολεκτικά) μόνο και μόνο για να μη βρεθώ ούτε για ένα δευτερόλεπτο χωρίς την γαληνευτική λευκή επιφάνεια με τα μαύρα γραμματάκια να σαλεύουν καθησυχαστικά στα κύτταρα του εγκεφάλου μου…
Κι όμως, Ζέλντα, υπάρχει θεραπεία. Αντιγράφω για χάρη σου (και προσαρμόζω στην περίπτωσή μας) από τον Αιλιανό, Περί Ζώων:
“Μια γυναίκα είχε το σκουλήκι της βιβλιομανίας και οι καλύτεροι γιατροί δεν μπορούσαν να τη γιατρέψουν. Τότε εκείνη πήγε στην Επίδαυρο και παρακάλεσε το θεό να την απαλλάξει από την αρρώστια που ζούσε μέσα της. Ο θεός δεν παρουσιάστηκε. Οι υπηρέτες του ναού όμως έβαλαν τη γυναίκα να πλαγιάσει εκεί όπου ο θεός συνήθιζε να γιατρεύει τους ικέτες. Η γυναίκα αναπαυόταν ήσυχα, όπως της είχαν πει, ενώ οι υπηρέτες του θεού έκαναν τις προετοιμασίες για τη θεραπεία της. Έβγαλαν το κεφάλι της απ’ το λαιμό της. Ένας τέντωσε προς τα κάτω το χέρι του και έβγαλε έξω το σκουλήκι της βιβλιομανίας, ένα ζώο μεγάλο. Δεν μπορούσαν όμως πια να ταιριάξουν και να βάλουν πάλι το κεφάλι στην αρχική του θέση. Τότε κατέφθασε ο θεός και τους μέμφθηκε, επειδή είχαν καταπιαστεί με δουλειά ανώτερη από τις γνώσεις τους. Κι αυτός, δίχως κόπο και με θεϊκή δύναμη, προσάρμοσε το κεφάλι της στο σώμα της και σήκωσε όρθια την ξένη.”
Αυτή, Ζέλντα, είναι η μόνη γνωστή περίπτωση θεραπείας από το σκουλήκι αυτό της βιβλιομανίας. Άντε και στα δικά μας!
Με 9 ναι τι παθαίνω; πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα;
Θα αποστείλω το ερωτηματολόγιο σε γνωστούς και φίλους μπας και σωθεί κανείς…………..
Ίσως, αν το προλάβεις νωρίς, κάτι γίνεται.
Επ αυτού έχω να διηγηθώ την εξής πραγματική ιστορία: πήγα κάποτε σε ένα σπίτι με παιδάκι 3 ετών. Αντί να πάρω σοκολάτες πήρα ένα βιβλίο. Η μαμά είπε: “έχουμε, έχουμε, δες, έχει άλλα δύο”. Δεν πτοήθηκα. Στην επόμενη επίσκεψή μου …πάλι με βιβλίο παρουσιάστηκα. Αυτή τη φορά ανέλαβε ο μπαμπάς: “μη του ξαναφέρεις βιβλίο σε παρακαλώ, γραμματίκα θα τον κάνουμε;”
Είμαι σίγουρη ότι το παιδί αυτό έχει σωθεί.
Γεια σου, Κωνσταντίνα. Ζητώ συγγνώμη που, παρόλο που είναι φανερό πως και η δική σου περίπτωση χρήζει άμεσης θεραπευτικής αντιμετώπισης, καθυστέρησα να σου απαντήσω. Ο λόγος είναι πως, δυστυχώς, η ζημιά που υφίσταται η κοινωνία μας από τη λαίλαπα της βιβλιομανίας έχει λάβει ήδη τέτοιες διαστάσεις που δεν προλαβαίνω να πάρω ανάσα.
Ευτυχώς, που και που, έρχονται και ορισμένα ενθαρρυντικά μηνύματα. Μια νέα γενιά έχει έρθει στα πράγματα που φροντίζει να κρατήσει τα παιδιά μακριά από τον γραπτό λόγο. Όχι άλλους “γραμματίκες”! Είκοσι χρόνια ιδιωτικής τηλεόρασης δεν πήγαν χαμένα. Τα αποτελέσματα αρχίσουν να φαίνονται.
Πες κι εσύ όχι στα βιβλία, πες ναι στην εικονική ζωή!
Να πω κι εγώ την ιστορία μου? Που όταν είπα σ’ ένα συνάδελφο πως στον ελεύθερο χρόνο μου διαβάζω, με κοίταξε με απορία (και αηδία…) και ρώτησε: μα τι διαβάζεις, β ι β λ ί α ???
Κι εγώ 13 …σκόραρα.
Και λίστες, πολλές. Τι θέλω να διαβάσω, ανα συγγραφέα, τι να αγοράσω οποσδήποτε, τι να δανειστώ απο τη βιβλιοθήκη, τι να παραγγείλω απο το ebay, ποια διάβασα, ποιά έχω και ποιά μου λείπουν-ανα συγγραφέα, πάλι.
Αλλά το καλύτερο είναι το νούμερο 8: ώστε λοιπόν δεν είμαι τρελλή που διαβάζω 3-4 βιβλία ταυτόχρονα. Είναι φυσιολογικό!
Γιατρέ μου, τι είναι αυτά που λένε όλοι εδώ μέσα (κι εσύ μαζί) και νομίζουν ότι είναι σοβαρά;;; Έχω μόνο ένα “όχι”, στην 6η ερώτηση (νομίζω πρέπει να αρχίσω να το γιορτάζω, την 28η Οκτωβρίου)… ΠΟΣΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΜΟΥ ΜΕΝΕΙ ΝΑ ΖΗΣΩ;;;
………..
………..
………..
………..
………..
(ρωτάω, φυσικά, για να κανονίσω ποια βιβλία θα διαβάσω…)
Έλεγα τον Αύγουστο να μην το ανοίξω το γραφείο, αλλά δυστυχώς “Biblioholism never sleeps”.
[Παρένθεση: Δεν κατάφερα τελικά να βγάλω άδεια εξασκήσεως αυτού του επαγγέλματος, γι' αυτό δεν μου επιτρέπεται πια να χρησιμοποιώ όρους όπως "ιατρείο", "γιατρός", "ασθενής" κλπ. Στράφηκα όμως σε άλλη κατεύθυνση: Κάνω ενέργειες ώστε να ενταχθεί η βιβλιομανία στα ολυμπιακά αθλήματα και να μπορέσω να εργαστώ ως προπονητής].
Κύριε Γιαννακόπουλε,
κάνατε αναφορά σε ένα προηγούμενο κείμενό σας, για την πρώτη μου ποιητική συλλογή “Ένταλμα σύλληψης” – Κατερίνα Βασιλειάδου – εκδόσεις Γαβριηλίδη. Θα με ενδιέφερε να το κριτικάρετε και εσείς και -πιθανώς- οι αποδεδειγμένα ή μη, βιβλιομανείς φίλοι σας.
Σας ευχαριστώ
Κ.Β.
Όπως αντιλαμβάνεστε, αγαπητή Κατερίνα Βασιλειάδου, το δωμάτιο έχει γεμίσει αδιάβαστα βιβλία, πώς να περισσέψει χώρος για μια τρυφερή κουβέντα.
Επειδή όμως πρέπει πάντα να δημιουργούμε χώρο για μια έστω κουβέντα κι επειδή το βιβλίο σας μου άρεσε, θα το ξαναδιαβάσω με το μολύβι στο χέρι και θα μοιραστώ με τους φίλους μου τις εντυπώσεις μου.
“Ένα βιβλίο”, γράφει ο Μπωντλαίρ σ’ έναν φίλο του, “που γνωρίζετε εσείς, εγώ και μερικοί από τους φίλους μας δεν έχει κάθε δικαίωμα να αποκαλείται διάσημο;”
Χαμογελώ διαβάζοντας την απάντησή σας. Δηλώνω “φίλη” από ιδιοτέλεια. Θα περιμένω… Σας ευχαριστώ (δις).
Κ.Β.
14 ναι, και ενα όχι…. καλο διάβασμα!
Να υποθέσω ότι το “όχι” είναι στην ερώτηση Νο 6; Όποιος δεν μοιράζεται τα έξοδα με τον/την σύντροφό του απαντάει “όχι” σε αυτή την ερώτηση και νομίζει πως είναι καλύτερος από εμάς τους υπόλοιπους. Δεν είναι όμως… Αυτή είναι κι η δική σου περίπτωση;